ZARZĄDZANIE

Cechy doskonałych organizacji.

Na podstawie formuły 7S Peters i Waterman sformułowali 8 cech najbardziej efektywnych, doskonałych organizacji:

1. Obsesja działania - polega na stałym wymuszniu szybkiej analizy pojawiających się problemów, bezzwłocznym formułowaniu odpowiedzi na nie i wdrażaniu wybranych rozwiązań. Z obsesją działania wiąże się propagowanie zarządzania przez chodzenie. Polega ono na bezpośrednim kontakcie naczelnej kadry menedżerskiej z pozostałymi uczestnikami organizacji, z tym co dzieje się w firmie, na trzymaniu ręki na pulsie.
2. Bloki i bezpośredni kontakt z klienktem - wiąże się z dążeniem do maksymalizacji zadowolenia odbiorcy z wyrobu lub usługi dzięki wsłuchaniu się w opinie użytkowników. Hasło "blisko klienkta" muszą mieć na uwadze wszystkie przedsiębiorstwa, a w szczególności te największe.
3. Autonomia i przedsiębiorczość - polega na stworzeniu warunków samodzielnego działania jednostkom i zespołom zdolnym do inicjatywy. Oznacza to połączenie atutów małej i dużej organizacji.
4. Wydajność i efketywność poprzez ludzi - oznacza uznanie kadry za najważniejszy podsystem każdej organizacji. Podstawowym problemem powinno być: co zrobić, by pracownikowi zależało na jak najlepszym produkcie.
5. Koncentracja na wartościach - to przywiązywanie ogromnej wagi do do realizacji przez wszystkich uczestników organizacji jej podstawowych ideałów, misji, celów, jej specyficznej filozofii działania. Wyrażają się one na złotych zasadach np. dla McDonalda to jakość, szybkość, czystość, cena i atrakcyjność.
6. Działanie wg zasady "trzymaj się tego co umiesz robić najlepiej" - pozwala optymalnie wykorzystać specyficzne umiejętności i doświadczenia firmy, chroni przed zgubnymi skutkami nadmiernej dywersyfikacji. Jest to jednak strategia głównie dla firm o specjalistycznej przewadze nad innymi, takich, które wytwarzają unikatowy produkt, wykorzystują oryginalne technologie, są łatwo rozpoznawalne w otoczeniu.
7. Niewielki sztab o prostej strukturze - zarządy najlepszych firm "odchudzają się", są sytuacje, w których mniej niż 100-osobowy zarząd kieruje firmą o obrotach wielu dziesiątków miliardów rocznie.
8. Współwystępowanie w jednej strukturze luźnych i sztywnych form organizacyjnych - jedne sfery są wysoko scentralizowane, inne są zdecentralizowane, inne są zdecentralizowane. Rygorystyczne określone wartości, wspólne dla całej organizacji, są realizowane w strukturze podlegającej ciągłej ewolucji, pozostawiającej wiele miejsca na improwizację i działanie doraźne.

 

16. Cechy doskonałych menedżerów.
Doskonały menedżer powinien spełniać szereg niełatwych warunków (cech):

1. Cechy psycho-fizyczne - menedżer musi bu\yć odporny na zmęczenie i zdolny do wykonywania różnorodnych zadań w całkowicie nienormowanym czasie pracy. Konieczna jest podzielność umowy, a zarazem zdolność do koncentracji i szybkiego reagowania.
2. Motywacja - potrzebna jest mu silna motywacja osiągnięć prestiżowych i materialnych, potrzeba władzy, a zarazem szczypta szaleństwa: wielkie ambicje dla siebie i firmy, zamiłowanie do ryzyka i związanych z nimi emocji, oraz potrzeba tworzenia trwałych wartości, bycia społecznie użytecznym.
3. Chcieć, mieć i lubić oddziaływać na ludzi - ich zawodem jest instrumentalne traktowanie innych. Oznacza to przede wszystkim zdolność do empatii, czyli wczuwanie się w motywy, postawy i emocje innych ludzi, a zatem rozumienia dlaczego zachowują się tak a nie inaczej.
4. Kwalifikacje intelektualne - najważniejszą z nich jest umiejętność szybkiego uczenia się, poznawania nowych rzeczy, opanowywania nowych umiejętności, ponieważ szybko zmienia się otoczenie firmy i wynikające stąd szanse i zagrożenia.
5. Menedżer musi wszystko dokładnie umieć i potrafić osobiście wykonać - znaczna część menedżerów wyższego szczebla posiada specjalistyczne wykształcenie i awansuje wykonując specjalistyczne działania np. w dziedzinie badań i rozwoju marketingu  lub finansów.
6. M. musi celowo dysponować swoimi osobistymi zasobami, których powinien używać na rzecz organizacji, ale których nie da się znormalizować ani wymierzyć -  najważniejsze z tych zasobów to czas, energia i reputacja. Regułą musi być oszczędne gospodarownie tymi zasobami i przeznaczanie ich na realizację celów najważniejszych. Oznacza to, że kierownicy powinni mieć dość wolnego czasu na refleksję, pracę koncepcyjną i pozyskiwanie nowych informacji bez natychmiastowego konkretnego przeznaczenia.

Reputacja menedżera - mierzona jest przede wszytkim zaufaniem do czynionych przez niego obietnic, do jego słowa, przekonaniem o słuszności jego sądów, o trafności podejmowanych przez niego decyzji, posłuchem jakim się cieszy wśród podwładnych, kolegów, zwierzchnika, klientów, dostawców. Szczególnie istotna jest słowność w sprawach finansowych, terminów dostaw, gwarancji jakości itp.